Το όργανο
Morin khuur: το βιολί με κεφάλι αλόγου
Από τι είναι φτιαγμένο το morin khuur, πώς παίζεται, οι θρύλοι πίσω από αυτό και γιατί η UNESCO καταγράφει το δίχορδο βιολί με κεφάλι αλόγου της Μογγολίας.
Κλείστε την παράσταση στην Ουλάν Μπατόρ ↗Δύο χορδές και ένα κεφάλι αλόγου
Το morin khuur είναι ένα δίχορδο βιολί με δοξάρι. Η UNESCO περιγράφει ένα κοίλο, τραπεζοειδές σώμα σε έναν μακρύ λαιμό χωρίς τάστα, με ένα σκαλιστό κεφάλι αλόγου στην κορυφή και δύο κλειδιά κουρδίσματος να προεξέχουν από κάτω σαν αυτιά. Το καπάκι είναι καλυμμένο με δέρμα ζώου, και οι χορδές και το δοξάρι είναι φτιαγμένα από τρίχες αλόγου. Ο ήχος προέρχεται από το γλίστρημα ή το χάιδεμα του δοξαριού πάνω στις δύο χορδές, γι' αυτό ένας καλός παίκτης μπορεί να το κάνει να ακούγεται σαν φωνή.
Το εθνικό όργανο της Μογγολίας
Το μορίν χουρ είναι ένα από τα σημαντικότερα όργανα του μογγολικού λαού και θεωρείται σύμβολο του έθνους. Πολλοί Μογγόλοι κρατούν ένα στο σπίτι τους ως ένδειξη ειρήνης και ευτυχίας. Στα μογγολικά το όνομα σημαίνει «βιολί του αλόγου». Στη δυτική Μογγολία το όργανο είναι γνωστό ως ikil, και στα ανατολικά ως shoor. Η UNESCO ανακήρυξε την παραδοσιακή μουσική του το 2003 και το ενέγραψε στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο το 2008.
Παλαιότερο απ' ό,τι δείχνει
Η UNESCO σημειώνει ότι έγχορδα όργανα διακοσμημένα με κεφάλια αλόγων εμφανίζονται σε γραπτές πηγές της Μογγολικής Αυτοκρατορίας του δέκατου τρίτου και δέκατου τέταρτου αιώνα. Αυτό τοποθετεί το βιολί με κεφάλι αλόγου στο γραπτό αρχείο της Μογγολικής Αυτοκρατορίας. Ο σχεδιασμός είναι συνδεδεμένος με τη λατρεία του αλόγου, που βρίσκεται στο κέντρο της νομαδικής ζωής, και το βιολί ήταν μέρος τελετουργικών και καθημερινών εργασιών καθώς και μουσικό όργανο.
Δύο θρύλοι
Δύο ιστορίες εξηγούν το κεφάλι του αλόγου. Στη μία, ένας βοσκός ονόματι Ναμτζίλ ο Κούκος έλαβε ένα ιπτάμενο άλογο, το οποίο ίππευε τη νύχτα για να δει τη γυναίκα που αγαπούσε. Μια ζηλιάρα γυναίκα του έκοψε τα φτερά, το άλογο έπεσε και πέθανε, και ο θλιμμένος βοσκός έφτιαξε ένα βιολί από το δέρμα και τις τρίχες της ουράς του. Στην άλλη, ένα αγόρι ονόματι Σούχε έφτιαξε το πρώτο βιολί αφού ένας κακός άρχοντας σκότωσε το άσπρο άλογό του και το πνεύμα του αλόγου τού είπε να το κάνει, ώστε να μην είναι μόνοι οι δύο τους.
Πώς κρατιέται και πώς δοξαρίζεται
Ο παίκτης κρατά το όργανο σχεδόν όρθιο, με το ηχείο στην αγκαλιά ή ανάμεσα στα πόδια. Το δοξάρι κρατιέται από κάτω, με ανάποδη λαβή, και το χέρι μπορεί να τεντώνει τις χαλαρές τρίχες του αλόγου καθώς παίζει, κάτι που δίνει λεπτό έλεγχο του τόνου. Το μάνικο δεν έχει τάστα, και το αριστερό χέρι σταματά τις χορδές πιέζοντάς τις με τα δάχτυλα. Γι' αυτό ο τόνος μπορεί να λυγίζει και να γλιστρά ανάμεσα στις νότες με τρόπο που ένα όργανο με τάστα δεν μπορεί να αντιγράψει.
Τι παίζει
Το μορίν χουρ είναι κυρίως σόλο όργανο, αλλά συνοδεύει επίσης χορούς, μακρόσυρτα τραγούδια, μυθικές αφηγήσεις, τελετές και καθημερινές εργασίες που σχετίζονται με τα άλογα. Μέρος του ρεπερτορίου είναι το tatlaga, μελωδίες που προορίζονται να ημερέψουν ζώα. Στο Naadam, οι παίκτες εκτελούν τραγούδια επαίνου για το καλύτερο άλογο και τον κορυφαίο παλαιστή. Αυτό το εύρος έχει σημασία σε ένα μικτό πρόγραμμα: το ίδιο βιολί μπορεί να αποδώσει ένα αργό τραγούδι, έναν χορό και μια μελωδία που μιμείται το άλογο.
Διαβάστε στη συνέχεια: Ουρτίν ντου: το μακρόσυρτο τραγούδι της Μογγολίας
Από τη στέπα στη σκηνή
Η UNESCO επισημαίνει μια αλλαγή που έχει σημασία για όποιον ακούει το όργανο σε μια αίθουσα. Οι περισσότεροι Μογγόλοι ζουν πλέον σε πόλεις, μακριά από το ιστορικό περιβάλλον του βιολιού. Στη σκηνή το όργανο συχνά κουρδίζεται για παράσταση, κάτι που το κάνει πιο οξύ και πιο δυνατό και σβήνει κάποιες λεπτές αποχρώσεις του τόνου. Οι κτηνοτροφικές κοινότητες στη νότια Μογγολία διατηρούν ακόμη πολλούς παλαιότερους τρόπους παιξίματος και τα έθιμα γύρω τους. Αυτό που ακούτε σε ένα θέατρο είναι μια αληθινή παράδοση, προσαρμοσμένη για μια αίθουσα.
Ακούγοντας στην αίθουσα
Παρακολουθήστε το τόξο και το κεφάλι του αλόγου μαζί. Σε ένα λαϊκό πρόγραμμα, το μορίν χουρ μπορεί να παίξει πρώτα μόνο του και μετά να ενωθεί με έναν τραγουδιστή ή έναν χορό. Ακούστε τον τρόπο με τον οποίο οι νότες γλιστρούν η μία μέσα στην άλλη, κάτι που είναι το κύριο χαρακτηριστικό που ένα έγχορδο με τάστα δεν κάνει. Αν παίζουν περισσότερα από ένα βιολιά, μια μεγαλύτερη μπασοεκδοχή, το ιχ χουρ, μπορεί να προσθέσει βάθος από κάτω τους. Τίποτα σχετικά με το όργανο δεν απαιτεί εξειδίκευση για να το απολαύσετε· ο ήχος είναι εύκολο να αρέσει από την πρώτη ακρόαση.
Πηγές